Τοποθέτηση Κεραίας Εκπομπής στο Αυτοκίνητου (HF-VHF)

Η τοποθέτηση της κεραίας εκπομπής στο αυτοκίνητο είναι εύκολη υπόθεση αρκεί να έχουμε την ανάλογη διάθεση. Χρειαζόμαστε παροχή ηλεκτρικού ρεύματος από ξεχωριστή ασφάλεια μέσα στην καμπίνα που ο ηλεκτρολόγος του αυτοκινήτου μας μπορεί να εγκαταστήσει. Με την παροχή αυτή θα τροφοδοτήσουμε τον πομποδέκτη μας. Τα καλώδια και η ασφάλεια πρέπει να είναι κατάλληλα για παροχή ρεύματος 25 έως 30 Amperes. Έτσι θα μπορέσουμε να τροφοδοτήσουμε άνετα έναν πομποδέκτη 100 Watts.

 Αν πρόκειται για πομποδέκτη με τη μισή ισχύ θα πρέπει να ζητήσουμε τα αντίστοιχα για 15 Amperes.  Συμβουλευόμαστε και το εγχειρίδιο του κατασκευαστή για την κατανάλωση ρεύματος του πομποδέκτη. Η σύνδεση του πομποδέκτη μας γίνεται στην εγκατάσταση του ρεύματος που κάναμε στο αντίστοιχο βύσμα τροφοδοσίας. Η κεραία τοποθετείται συνήθως πάνω στην οροφή ή στο πίσω φτερό του οχήματος. Υπάρχουν κεραίες που έχουν για βάση έναν πολύ ισχυρό μαγνήτη και ο οποίος  τοποθετείται πάνω στην οροφή του οχήματος. 
Μαγνητική Βάση Κεραίας mobile
 Η απόδοση τους όμως δεν είναι η καλλίτερη δυνατή. Λείπει από αυτές τις κεραίες η γείωση που θα είχαν αν είχε τοποθετηθεί η ειδική βάση στο φτερό ή στην οροφή με τρύπα. Αν δεν λυπόμαστε το αυτοκίνητο θα πρέπει να κάνουμε τρύπα για την τοποθέτηση της βάσης της κεραίας. Η απόδοση αυξάνει κατακόρυφα σε σχέση με τις μαγνητικές. Υπάρχουν βάσεις τύπου χούφτας που τοποθετούνται στο χείλος του πορτμπαγκάζ. Σε αυτήν την περίπτωση μπορούμε να ξύσουμε το χρώμα στην κάτω μεριά (μέσα από την πόρτα) που δεν φαίνεται, προκειμένου να κάνει επαφή η βίδα στήριξης της «χούφτας». Έτσι γειώνεται η κεραία πολύ καλά στο αυτοκίνητο. Σημεία τοποθέτησης έχουμε πάρα πολλά. Προτιμάμε η κεραία να μπει κάπου κεντρικά ώστε ο λοβός να μην παρουσιάζει συγκεκριμένη κατευθυντικότητα. 
 Αν τοποθετηθεί στο πίσω μέρος του αυτοκινήτου και στο  κέντρο της πόρτας του πορτμπαγκάζ, τότε ο λοβός ακτινοβολίας έχει κατευθυντικότητα προς τον άξονα του αυτοκινήτου και μπροστά. Πίσω και πλάγια παρουσιάζεται μικρή εξασθένηση. Μερικές φορές τοποθετούμε έξτρα καλώδιο (χοντρό) για να γειώσουμε με σταθερότητα τη βάση της κεραίας στο αμάξωμα.
Στη συνέχεια περνώντας στη ρύθμιση της κεραίας χρειαζόμαστε μια γέφυρα στασίμων, προκειμένου να αυξήσουμε ή να μειώσουμε το μήκος της κεραίας ώστε να πετύχουμε τα λιγότερα στάσιμα στην επιθυμητή συχνότητα. Παλιά κόβανε τώρα ρυθμίζονται με βίδα άλλεν πάνω κάτω. 
Τα στάσιμα που παρουσιαζόντουσαν έκαιγαν την έξοδο του CB. Δεν υπήρχε καλός τρόπος στεγανοποίησης, για την αποφυγή εισροής του νερού στα σημεία γειώσεως της βάσης. Αργότερα βελτιώθηκαν τα υλικά και τα μονωτικά, περάσαμε στην εποχή των VHF με καλλίτερες βάσεις και καλλίτερες λαμαρίνες στα αυτοκίνητα. Η τακτική επιθεώρηση και συντήρηση αποτρέπει την κακή επαφή και ανάπτυξη στασίμων κυμάτων. Θα πρέπει να προσέξουμε την ηλεκτροδιάβρωση μετά από καιρό και να λάβουμε κατάλληλα μέτρα. Η ηλεκτροδιάβρωση είναι ένα φαινόμενο που εμφανίζεται όταν δύο ή και περισσότερα διαφορετικά μέταλλα έρχονται άμεσα σε επαφή.  Στο σημείο εκείνο παρουσιάζεται οξείδωση και διάβρωση που τρώει τα μέταλλα. Στο σημείο επαφής και όχι μόνο αναπτύσσεται ηλεκτρικό ρεύμα (μεταφορά ηλεκτρονίων) από το ένα μέταλλο στο άλλο με αποτέλεσμα τη διάβρωση των μετάλλων.

Πολλά 73 de SV1RRV.